Mr.NAT's profileสมุดบันทึกของพี่ณัฐ--->พ...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
|
ไฟ น้ำ และความไว้ไจมีเพื่อนรักอยู่ 3 คน คือ ไฟ - น้ำ และ ความไว้ใจ ไม่ว่าจะเป็น พ่อ แม่ ลูก คนรัก เพื่อน หัวหน้า หรือ ลูกน้อง ถ้าหาก...คุณสูญเสียความไว้ใจที่มีต่อบุคคลนั้นไป...... คุณจะไม่พบมันอีกเลยในความสัมพันธ์ระหว่างคุณและเขา "ปริญญาวิชาชีพกับปริญญาชีวิต"อยากให้ทุกคนได้อ่านบทความดีๆ เสี้ยวหนึ่งจาก ท่าน ว.วชิรเมธี แกมีบ้าน มีรถ มีลูก มีภรรยา มีธุรกิจ มีชื่อเสียงทุกอย่าง แกมีทุกอย่าง วันหนึ่งแกพักผ่อน หลังจากที่ทำงานแบบไม่ได้พักเลย ลุกเมียไปขอพบ บอกไปเจอพ่อที่ออฟฟิต วันหนึ่งแกไปพักที่ปากช่อง ตื่นขึ้นมากลางวันล้มฟุ๊บลงไป ภรรยาพาเข้าโรงบาล ตรวจพบมะเร็ง พอพบปุ๊บเป็นระยะสุดท้ายเลย จริง ๆ เค้าก็เตือนตลอด แต่พอไม่มีเวลาไปตรวจมันก็แก้ไม่ได้ แกไปนอนป่วยอยู่ที่โรงพยาบาล แล้วก็สารภาพให้รายการคนค้นคน บันทึกชีวิตแก
"ปริญญาวิชาชีพ" เราจะต้องทำมาหากินเป็น กินอิ่ม นอนอุ่น พูดง่าย ๆ ล้วงไปในกระเป๋าแล้วมีเงินใช้ อยากจะนอนมีบ้านเป็นของตัวเอง แค่นี้คือปริญญาวิชาชีพ แต่"ปริญญาวิชาชีวิต" ซึ่งเป็นปริญญาใบที่สองที่พ่อแกบอกไว้แกบอกว่าผมสอบตกโดยสิ้นเชิง ผมเป็นดอกเตอร์จากอเมริกาได้ปริญญาวิชาชีพ แต่ปริญญาวิชาชีวิตสอบตกเพราะอะไร เพราะทำงานจนป่วยตาย ธรรมะเราจะต้องมี ถ้าเราไม่มีธรรมะ เราจะกลายเป็นหุ่นยนต์เท่านั้นเองที่ทำงานแทบล้มประดาตายแล้วสุขภาพไม่ดีดังนั้นเมื่อเราทุกคนทำงานแล้ว อย่าลืมชั่วโมงสุขภาพของตัวเองในแต่ละวันนะ แต่ละวันควรจะมีให้ดูแลตัวเอง ดูจิต ดูใจตัวเอง ว่าเราเอ๊ะมันทุกข์มันทุกข์มากเกินไปรึเปล่า แบกเรื่องโน้นเรื่องนี้ เกินไปหรือเปล่า เล่าถึงประสบการณ์ที่ผ่านมา (ตอนที่ 4)(ต่อจากตอนที่ 3) จากนั้นข้าพเจ้าได้ตัดสินใจรับงานบริหารโครงการก่อสร้างระบบบำบัดน้ำเสีย UAC มูลค่าโครงการ 110 ล้านบาท และ โครงการก่อสร้างห้องเย็น ขนาด 4,000 ตัน มูลค่าโครงการ 120 ล้านบาท สัญญาจ้าง 1 ปี
สิ่งที่ได้รับ คือ การบริหารเงินที่มีอยู่และจัดการจัดลำดับงานแต่ละขั้นตอนในเวลาที่จำกัดให้ได้รับ ความพึงพอใจทั้งสองฝ่ายระหว่างเจ้าของงานและผู้รับเหมาแต่ข้าพเจ้ายังขาดความรู้ในการจัดการตามระบบสากลยอมรับ
ดังนั้นจึงตัดสินใจเข้าทำงานกับบริษัทดังกล่าวในตำแหน่งหัวหน้าแผนกต้นกำลังโรงงาน ด้วยเหตุผลที่ต้องการศึกษารูปแบบการทำงาน ระบบงาน อีกทั้งองค์กรกำลังเริ่มพัฒนาและจ้างผู้เชี่ยวจากต่างประเทศเข้ามาฝึกอบรมพัฒนาคควความสามารถทักษะของพนักงานซึ่งเป็นโอกาสเติมเต็มสิ่งที่ขาด
เมื่อข้าพเจ้ามีความรู้และประสบการณ์มากขึ้นแนวทางสู้เป้าหมายที่จะเป็นผู้มีความมั่นคงในชีวิตของข้าเจ้าได้เปลี่ยนไป โดยการเป็นผู้ประกอบการหรือเจ้าของธุรกิจส่วนตัวของข้าพเจ้าได้เปลี่ยนไปเป็นความพอใจที่เกิดจากการได้สอนงาน ให้ความรู้ ให้โอกาส (ซึ่งเป็นสิ่งที่ข้าพเจ้าแสวงหามาตลอดชีวิต) และส่งเสริมให้ผู้ใต้บังคับบัญชาประสบความสำเร็จ เป็นแนวทางใหม่ของข้าพเจ้า สู่เป้าหมาย สังคมยอมรับ ความมั่นคงในชิวิตสร้างให้เกิดขึ้นได้จากการสะสมค่อย ๆ เป็น ค่อย ๆ ไป
(ติดตามตอนต่อไป) เล่าถึงประสบการณ์ที่ผ่านมา (ตอนที่ 3) หลังจากนั้นช่วงระยะเวลาหนึ่งข้าพเจ้าตัดสินใจเดินทางไปประเทศเยอรมันด้วยทุนของตัวเองที่เก็บสะสมตั้งแต่เริ่มต้นชีวิตการทำงาน โดยมีเป้าหมายหลักเพื่อเปิดมุมมองการมองโลกให้กับตัวเอง เมื่อข้าพเจ้ากลับเมืองไทยได้ก่อตั้งบริษัท เอ็นเอสเอ็น เอเชี่ยนเทรด จำกัด โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อนำเข้า-ส่งออก เครื่องมือเครื่องจักร และออกแบบเครื่องมีอเครื่องจักรให้กับโรงงานผลิตชิ้นส่วนในประเทศ ขณะนั้นข้าพเจ้าอายุ 25 ปี ซึ่งธุระกิจสามารถดำเนินไปได้ด้วยดี แต่ติดปัญหาเรื่องของเงินทุน ซึ่งเป็นประสบการณ์ที่ข้าพเจ้าไม่เคยมีทั้งความรู้และทักษะการเข้าถึงแหล่งเงินทุน สิ่งที่มีขณะนั้นคือ ทักษะและความรู้ในงานด้านวิศวกรรมเท่านั้น
(ติดตามตอนต่อไปนะ) เล่าถึงประสบการณ์ที่ผ่านมา( ตอนที่ 2 )เมื่อข้าพเจ้าใกล้สำเร็จการศึกษา ข้าพเจ้าเป็นคนแรกของรุ่นที่ได้เริ่มต้นทำงานในตำแหน่งวิศวกรโรงงาน และมีโอกาสไปศึกษาดูงานที่ประเทศสิงค์โปร
ขณะที่เริ่มต้นชีวิตการทำงาน ข้าพเจ้ามีความต้องการอย่างแรงกล้าที่จะย่นย่อเวลาในการแสวงหาความรู้และประสบการณ์ให้สั้นที่สุด โดยการ Copy ความสารารถและประสบการณ์ที่ได้รับการสั่งสมของหัวหน้างานและเจ้าของกิจการที่ทำอยู่ ข้าพเจ้าพยายามที่จะทำงานให้มากกว่าเรียนรู้และศึกษาหาประสบการให้มากกว่าจนกระทั่งข้าพเจ้ามีความรู้และประสบการณ์ในกระดับที่ข้าพเจ้าพอใจ (แต่ก็แลกมาด้วยเวลาส่วนตัวที่มีค่ายิ่ง) แล้วตัดสินใจลาออกเพื่อเริ่มต้นทำงานกับบริษัทแห่งใหม่ในตำแหน่ง cutting tools design engineering ซึ่งได้รับการเชื่อถือและยอมรับจากภายในและภายนอกจนกระทั่งได้มีโอกาสไปศึกษาดูงานที่ประเทศเยอรมัน
ซึ่งสิ่งที่ได้รับทุกครั้งในการเปต่างประเทศ คือ เห็นโอกาสและมีความมุ่งมั่นในความเชื่อที่มีอยู่อย่างยิ่งยวดและทำให้เป้าหมายของข้าพเจ้าชัดเจนยิ่งขึ้น เล่าถึงประสบการณ์ที่ผ่านมา (ตอนที่ 1) ข้าพเจ้ามีความมุ่งมั่นแล้ววางแนวทางที่จะเป็นผู้มีความมั่นคงในชีวิตประกอบกับสังคมยอมรับ จุดเริ่มต้นในการกำหนดเป้าหมายเกิดขึ้นเมื่อข้าพเจ้ายังเด็ก (จำได้ว่าประมาณชั้น ม.2-ม.3) โดยข้าพเจ้าพยายามศึกษาหาความรู้ในด้านต่าง ๆ ถึงขนาดเป็นกรรมกรในโรงงาน โดยยึดมั่นแนวทางจากผู่ที่ประสบความสำเร็จหลาย ๆ คนเป็นแบบอย่าง เพื่อสร้างแนวทางเป็นหลักการของตนเอง
เมื่อข้าพเจ้าอายุประมาณ 20 ข้าพเจ้าเริ่มต้นธุรกิจของตนเองโดยใช้ความรู้ ความสามารถ ความขยันที่มีอยู่เป็นทุน มุ่งมั่นว่าทุกอย่างเราสามารถสร้างได้ด้วยมือของเรา ด้วยการติดต่อรับงานตามโรงงานอุตสาหกรรมต่าง ๆ ในขณะนั้นกำลังศึกษาอยู่ที่สถาเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ซึ่งงานที่ได้มาข้าพเจ้านำมาแบ่งงานและจ่ายแจกให้กับเพื่อน ๆในรุ่น ตามความสามารถและความถนัดของแต่ละคน ซึ่งก็สามารถสร้างรายได้ให้กับตนเองและเพื่อนร่วมรุ่นได้ดีระดับหนึ่งอีกทั้งข้าพเจ้ามีความสนใจในวิทยาการและเทคโนโลยีต่าง ๆ พร้อมทั้งเป็นเปิดเว็บไซท์ www"thaiworkshop.8m.com ทำหน้าที่เป็นเว็บมาสเตอร์
|
|
|